Skýrslan nánast búin
Jæja þá er ég búinn að senda skýrsluna á Prófessorinn minn í Grenoble. Hann fer yfir hana og sendir líklegast athugasemdir eftir helgi. Eftir það fer hann að finna til fólk til að vera í dómnefndinni og líklegast verður vörn hjá mér í byrjun október. Þangað til mun ég vinna í að fínpússa niðurstöðurnar mínar úr skýrslunni. Skýrslan sem ég sendi á prófessorinn minn er nokkurn vegin endanleg en með þeim forvörum að ég megi breyta nokkrum tölum og endurorða niðurstöður. Endanleg dagsetning til að skila skýrslunni er eftir 2-3 vikur.
Umhverfissinni?
Hvernig getur fólk sem mótmælir Kárahnjúkum kallað sig umhverfissinna? Fólk sem stendur í að mótmæla því að framleiða Ál með rafmagni framleiddu með einum umhverfisvænasta hætti sem þekkist, skilur ekki raunveruleg umhverfisvandamál heimsins. Það hugsar sífellt um "fjallið sitt", "fossinn sinn" og fleira í þeim dúr.
Raunveruleikinn er að þetta ál verður framleitt með einum eða öðrum hætti. Eftirspurninni eftir áli verður ekki breytt. Ef þetta ál væri ekki framleitt með þessarri orku, verður það gert með annarri!
Íslendingar eru svo vanir að eiga endalaust af umhverfisvænni orku að þeir skilja ekki hvernig ástandið er í heiminum. Í Bandaríkjunum er t.d. 60% af öllu rafmagni framleitt með kolum!!!
Þetta er eitt af stóru vandamálunum í heiminum í dag, þ.e. hvernig verður hægt að framleiða allt þetta rafmagn sem við þurfum inn í framtíðina. Í dag er ein og aðeins ein möguleg lausn: Kjarnorka. Enda eru mjög mörg af stóru ríkjunum núna að endurskoða áætlanir sínar um kjarnorku og mörg kjarnorkuver að fara í byggingu, t.d. 20 stykki í Kína.
Aftur, enginn stöðvar þessa þróun, ekkert frekar en álframleiðslu. Þess vegna skiptir máli að fólk átti sig á því að ef við getum framleitt orkuna á umhverfisvænan og ódýran hátt, þá skal það gert.
Ég er umhverfissinni!
Ég STYÐ að virkja alla þá mögulegu umhverfisvænu orku sem hægt er að virkja!
París
Ég er kominn aftur til Parísar. Það er mikið að gera hjá mér þessa dagana við að vinna í skýrslunni, það er reyndar mjög gott því nú er ég einn hér og Guðrún í L.A. Ég talaði við hana í morgun, en tímamismunurinn er svo mikill að þegar ég vakna þá er hún að fara að sofa. Munurinn er 9 tímar. Hún er alveg í skýjunum yfir því hvað skólinn og tímarnir sem hún er að taka eru frábærir. Þær eru núna fluttar inn í íbúðina og eru að græja internetið í gang þar. Þegar það er komið ætlar hún að skrifa eitthvað um hvað hefur verið að gerast hjá sér síðustu daga.
Við skuldum ansi mikið af myndum. Eiginlega magnað hvað það hefur mikið gerst á síðustu 2 mánuðum. Við skuldum myndir frá Istanbul, Giftingunni þeirra Gumma og Camillu, Juan les Pins í suður Frakklandi og svo Los Angeles. Ég set eitthvað af þessu inn um helgina.
Los Angeles
Það hefur lítið heyrst frá okkur, við erum komin til L.A. Við erum reyndar búin að vera hérna í næstum viku. Á þeim tíma hefur margt gerst. Guðrún er búin að finna íbúð í West Hollywood og hún mun búa þar með Liz vinkonu sinni úr MBA náminu í Frakklandi. Það merkilega er að konan sem leigir þeim íbúðina er íslensk! Við erum búin að skoða svona það helst, Chinese theater, Walk of fame, Malibu beach, Rodeo Drive, Santa Monica pier og svo auðvitað Hollywood skiltið.
Námið í University of Southern California byrjar á morgun hjá Guðrúnu og endar um miðjan desember. Mikið af kúrsunum eru á kvöldin svo hún kemur til með að hafa þó nokkurn tíma til að njóta þess að vera hér í sólinni á daginn. Hún skrifar meira um þetta allt seinna.
Ég er að fara á morgun tilbaka til Parísar. Ég er að vinna á fullu í því að skrifa lokaritgerðina mína og hún er þegar orðin 80 bls. Ég lýk henni að mestu leyti eftir 2 vikur og svo verður vörn hjá mér í lok september. Hvað gerist eftir það hjá mér hefur verið í undirbúningi og vangaveltum lengi. Ég er búinn að fá inngöngu í einn af bestu verkfræðiháskólum Frakklands, hann heitir Ecole des Mines de Paris. Ég er búinn að fá svar frá CEA um að þeir vilji halda mér áfram í vinnu við háhita rafgreiningu til að framleiða vetni. Ég er líka búinn að fá staðfestingu á framlengingu á styrk.
Ég er sem sagt að stefna á það að fara í Doktorsnám hér í Frakklandi sem beint framhald af því sem ég hef verið að gera. Ef þetta gengur eftir þá fæ ég að taka þriggja mánaða prógramm í Stanford í San Fransisco með prófessor í hagfræði til að búa til kostnaðarmódel fyrir eðlisfræðimódelin mín. Þetta yrði þá Oct-Des. Ég skrifa meira um þetta allt þegar þetta er komið á hreint.
Allavega, kveðja frá L.A.
p.s. Þekkir einhver -->þennan<-- góðvin minn? Ásgeir kannski?
Juan Les Pines
Við erum komin heim úr fríinu. Komum reyndar heim á miðvikudaginn síðasta en vorum svo eftir okkur að við höfum ekkert getað bloggað. Það tekur á að liggja í sólbaði og borða góðan mat dag eftir dag :o)
Ég tók forskot á sæluna með því að byrja fríið mitt aðeins fyrr en Jón Þór og slappa smá af á Íslandi. Ég komst að því að vika er aðeins of stutt til að ná að hitta alla vinina. Ég var rétt búin að segja halló við flesta þegar ég var farin aftur. En þetta var alveg frábær vika enda ekkert betra en að hitta góða vini og fjölskylduna og borða góðan mat.
Jón Þór kom síðan til landsins á föstudagskvöldinu beint frá ráðstefnunni í Istanbúl til að vera viðstaddur brúðkaup Gumma og Camillu á laugardeginum. Þetta var stutt stopp hjá honum því að við fórum svo með morgunvélinni til Parísar aftur á sunnudeginum.
Við stoppuðum ekki lengi í París heldur tókum lest beint til Juan Les Pines sem er smábær á milli Cannes og Nice þar sem að við fórum í alvöru sólarlanda frí með fjölskyldunni hans Jóns. Dagarnir þar fóru í að slappa vel af, liggja í sólbaði og enn og aftur borða góðan mat. Við skruppum líka til Cannes og Monaco. Við fórum líka á "sjósleða" (Jet-ski) á meðal snekkjanna og lengst út á reginhaf. Ég mæli með að prófa það því að það var svakalega gaman.
Annars er Jón Þór núna á fullu við að klára ritgerðina sína og ég er að reyna að finna íbúð í Los Angeles. Ef einhver veit um íbúð til leigu á Santa Monica beach þá endilega láta mig vita.
